TRABZONSPORUMUZUN ve siz trabzon sporlular burda toplanalım ve tanışalım.. ben Erkan TRabzonluyum CILGINLAR elemanlarındanım..hersey BORDOMAVİM içinn..

helal olsunn kardesim tüm trabzonluları ve trabzonsporluları buraya bende davet ediyorumm trabzonspora burdan destek cıkalımm....HERŞEY TRABZONN İÇİN BEA...!!!!!

merhaba bende trabzonsporluyum.profilimi oluştururken trabzonsporlu olduğumu belirtmemişim. şimdi nereden yapacağımı da bulamadım. yardımcı olursanız sevinirim.

bu linkten değiştirin.

biz trabzonsporluyuz burası trabzon burdan çıkış yok

En son düzenleme: 23-07-2008 12:31 AM cerat5.

Bir Trabzonspor sevdası………………

Aşk bu!
Hayatta iki şeye aşık oldum……
Biri eşim diğeri Trabzonspor.
Hatta Trabzonspor eşimden önce girdi hayatıma
Hatta hatta acaba eşimin Trabzonlu olmasında bu aşkın etkisi varmı diye hep merak etmişimdir.………
B en trabzonuspor u seyrederken kendime aynada bakmış gibi olurum.
Evet evet
O görüntü benimdir işte
• yada ben o görüntüyümdür!……….
Evet bu garip plotonik aşk hayatımın bir taşınmazı …….
Yetmedi
Neşem & üzüntümün kendisi
Hatta en önemli aksesuarımdır…….
aklıma geldiğinde
kanımadaki adranelin miktarı artar……
Maçları
Bazen kabusum olur.
Bazen mistik bir destan içinde erişilmez…
bazense zaferin egosunda uzunca bir süre salınıp
kendimi tamamladığım bir mabettir….

İstanbul beylerine Köroğlu gibi başkaldırışıyla başlamıştır bu hikaye.
Didi denen kara bir adam tusinami gibi gelen bu Karadeniz dalgasını görüp…
1972 inin bir sonbahar günü İstanbul beylerine:.
(-Hazır olun kibirli Türkiye futbol derebeyleri.
Saltanatınızın keyfine soğan doğramaya bir takım geliyor…….
krallığınızı yerle bir etmesse ben bu futboldan anlamıyorum) .
Demiştir………
Ve futboldan fazlasıyla anladığı sonraki yıllarda ortaya çıkmıştır..
Acaba Futbolmuydu yalnızca getirdiği devrim hayatımıza?
Hayır
Elbette hayır!

Eksik bir şeyler vardı.. türkiyemde o yıllarda.
Bir sosyal patlama içindeydi gençliğim.
Varoşların Yoksul sokaklarında kendine ucuz ‘’zengin tanrılar’’ icad eden bir dönemin kolaycı insanlarına inat
Zor hatta çok zor
İmakansız gibi gelen
ama
Bütün Bizans oyunlarını atlatıp
Başarının yalın insan emeğiyle olabileceğini kanıtlamak için.
umutsuz Bir bekleyişe cevap olmuştu …………hiç kuşkusuz.
Mert delice kusursuz yenilmez dürüst hepsinden ötesi..
Ben dim o …….
Evet evet!
Komplekslerimin içinden çıkıp ete kemiğe bürünen incitilmiş bütün herşeyimdi Trabzonspor.

Çok insan sosyal hayatını katagorize ederek paradokslarıyla yaşamasını becerebilir.
Ama ben
Nacizane
Bunu hiç beceremem.
Mesela solcu fikirlerime malbro sigarasını içiremedim.
Çalışmadan adam
Paylaşmadan erdem olunmaz
derdim…….
Oysa bal gibi olunuyordu…..
Ortalık O tür adamlardan geçilmiyordu
Benimde Herkes gibi komplekslerim vardı……
Ama onları dost edinemedim kendime bir türlü
Hep rakibim oldular……….
Ama Trabzonspor beni haklı çıkarmıştı.
Haklıydım tabii. Kimse anlamasa bile ben haklıydım.
Biz haklıydık.
Asfaltta idman yapıp beş parasız maçlara çıkıp istanbulun süslü beylerine tokat üstüne tokat atıyorduk.
Demekki her şeyi para satın alamıyordu……
Demekki istemek (niyet etmek)
sonra çalışmak çok çalışmak.
Daha sonrada adilce paylaşmak…….
İnsan olmanın ilk koşulu;
ibadetten önce giyilmesi gereken önemli bir elbiseydi……
adalete giden yolun iki kanatlı koca kapısını aralamıştı trabzonsporum.
Artık hiçbişey eskisi gibi olmıyacaktı.
Sonsuz uzaydaki sonsuz kötülüğü temsil eden karanlığın içinde iyi diyebileceğimiz neyse işte o
Galipti bence……..
Zaferin adı trabzonspordu. Kim nederse desin umrumda değil.
Biliyorum ben haklıyım.

ayazoglum

---

yıl 1984 fenerbahçe trabzon kıyasıya mücadeleye girmiş trabzon iki puan önde liderliğini sürdürüyordu.
bir arkadaşla maça gitmeye karar verdik.
maç günü geldi çattı.
tavşanlı istanbul arası 400 km .
mecburen gece yolculuk yapacaktık.
maça beraber gitmeye karar verdiğimiz arkadaş fenerliydi
neyse sabaha karşı istanbula vardık.
erkenden maça girdik.
bir süre sonra kalabalıklar artıkkça artı...
kadıköy adeta yıkılıyordu.
o zamanlar seyirci kısıtlaması yoktu. biz kapalıya bilet alabilmiştik.
karaborsadan...
yani fenerlilerin arasına düşmüştük mecburen.
maç başladı sesimi çıkaramıyordum.
ilk yarı 0-0 bitti.
ikinci yarıda öyle kontrollu bir maç oluyordu.
neyse son dakkalar oynanmaya başladığında yanımda ki arkadaş artık gol falan olmaz kalabalığa takılmadan çıkalım dedi.
ben itiraz ettim.
o sırada tam önümde bir faul oldu.
orta sahanın olduğu yerden atış kullanılacaktı.
turgay topun arkasına geçti..
fener bahçe cezasahası içinde bizden bir dobi hasan vardı.
turgay atışı kullandı.
top gitti dobi hasanın kafasına oturdu.
bir şandelle top doksandan ağlarla buluşmazmı?
ortalık yıkıldı.
ayağa fırladım goll diyeceğim allahtan aklıma geliverdi fenerlilerin arasındaydım.
şöyle ardıma bir baktım inanın çocuklar o sırada oturan bütün fenerliler ağlıyordu.
hem nasıl ağlamak.
beraber geldiğimiz arkadaşı aradım gözlerimle o da tüymüştü.
arkadaşı garajda bile bulamadım .
başka arabalarla dönmüş memlekete.
bende yanlız dönmek zorunda kalmıştım.
o yıl son şampiyonluğumuzu o maçta ilan etmiştik.
yanlız o golün tadı hala damağımda. açık türbünün sevinç naraları hala kulaklarımda hoş bir seda gibi çınlar.
inşallah darısı bu yıla olsun. artık.
bu anımı paylaşmak istedim .
sağlıcakla kalın.
ayazoglum

En son düzenleme: 06-11-2008 06:45 PM ayazoglum.